Η τελευταία μου πραγματεία

Posted in Αταξινόμητα on Ιουνίου 9, 2014 by Γιώργης Χ.Ι.

http://xigiorge2.blogspot.gr/2014/06/d.html

Ο ορθολογισμός, η γνώση και η πίστη

Posted in φιλοσοφία, Προσωπική αρθρογραφία on Μαρτίου 30, 2014 by Γιώργης Χ.Ι.

Ακούγοντας Ιερωμένους να ομιλούν για τον ορθολογισμό και την πίστη προβληματίστηκα αν πρέπει να γράψω λίγες αράδες για να βάλω τα πράγματα στην θέση τους για όσους θεωρούν ότι έχουν λογική σκέψη η οποία τους οδηγεί σε κατάσταση ικανότητας προσδιορισμού με σαφήνεια των εννοιών. Οι Ιερωμένοι με την περισσή πίστη τους αδυνατούν να αξηγήσουν ορθά πολλά τα οποία θα μπορούσαν να είναι ράπισμα στον ασύνδετο και συχνά ανόητο λόγο των αθέων. Με λύπη γράφω αυτές τις αράδες γιατί πιστεύω ότι δεν θα έπρεπε ένας απλός λαϊκός δίχως σπουδές και με ελάχιστες γνώσεις να προσπαθεί να δείξει τον δρόμο της λογικής και της ΑΠΟΛΥΤΗΣ πραγματικότητας σε ανθρώπους που σπούδασαν για δεκαετίες είτε είναι Ιερείς είτε είναι απλά καθηγητές σε σχολεία ή ακόμη και σε πανεπιστήμια. Σκεφτείται η ορθή σκέψη ενός καθηγητού που είναι τέρας γνώσεων που θα μπορούσε οδηγήσει τους μαθητές όταν θα τους βγάλει από τα σοφιστικά τέλματα στα οποία τους έχουν εισάγει οι άθεοι οι οποίοι επιεικώς χαρακτηρίζονται ανόητοι.

Η ύπαρξη του Θεού δεν χρειάζεται απόδειξη. Δεν χρειάζεται να γίνει αντιληπτή με την όραση ή την ακοή. Δεν χρειάζεται να γίνει αντιληπτή ούτε ακόμη με την καρδιά όταν η υπάρχει αυτή η ακλόνητη πίστη στην ύπαρξη του Θεού την οποία δεν μπορεί να εξηγήσει ο άνθρωπος. Μία ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΠΛΗ ΛΟΓΙΚΗ σκέψη οδηγεί τον άνθρωπο στο απλούστατο συμπέρασμα ότι αν δεν υπήρχε Θεός απλά δεν θα υπήρχε άνθρωπος. Ο λόγος του Στησιχόρου που αναφέρεται στον διάλογο «Φαίδρος» του Πλάτωνα αναφέρει ότι ΤΑ ΠΑΝΤΑ πρέπει να έχουν μία αφετηρία. Αυτή η αφετηρία πρέπει να είναι ΑΓΕΝΝΗΤΗ ΑΔΗΜΙΟΥΡΓΗΤΗ ΖΩΣΑ ΑΕΙ. Αν δεν συμβαίνει αυτό τότε έχουμε γέννηση εκ του μηδενός και αυτό είναι άτοπο αφού από το μηδέν μόνο το μηδέν μπορεί να γεννηθεί. Για να υπάρχει γέννηση πρέπει να υπάρχει γεννήτορας και γεννημένος. Αν ο γεννήτορας είναι το μηδέν τότε ο γεννημένος δεν μπορεί παρά και αυτός να είναι ένα μηδέν επίσης δηλαδή τίποτα. Εφόσον λοιπόν έχουμε γέννηση ζωής κάποια στιγμή στο αχανές σύμπαν αυτή δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα γέννησης εκ του μηδενός καθώς δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα δράσης ενός θνητού πλάσματος αφού αν πρόκειται για θνητό τότε η πρότερη γέννηση αυτού καθίσταται αμφίβολη αφού θα προήλθε εκ του μηδενός. Εκ των πραγμάτων λοιπόν η αφετηρία πρέπει να είναι ΑΘΑΝΑΤΗ και ΑΓΕΝΝΗΤΗ φυσικά ζώσα αεί. Είναι προφανές λοιπόν ότι αν δεν υπήρχε ο Θεός που εξ ορισμού είναι ΑΘΑΝΑΤΟΣ και ΑΔΗΜΙΟΥΡΓΗΤΟΣ ΖΩΝ ΑΕΙ, τότε δεν θα υπήρχε ΚΑΜΙΑ μορφή ζωής στον πλανήτη που λέγεται Γη αλλά και οπουδήποτε στο σύμπαν. Εδώ κάπου υπάρχει μια ολόκληρη φιλοσοφία η οποία είναι αυτή τη στιγμή διάσπαρτες σκέψεις επιστημόνων που έχουν θαφτεί σε κάποιες βιβλιοθήκες και απλά σπάνια κάποιοι τις επαναφέρουν ή δημιουργούν παραπλήσιες λογικές για να εξηγήσουν τα του σύμπαντος σε συνθήκες ΑΠΟΛΥΤΗΣ πραγματικότητας και όχι ως μια απλή μυθιστορηματικής φύσεως γραφή ενός επιστήμονα ο οποίος μην μπορώντας να εξηγήσει όσα πρέπει δημιουργεί φανταστικές ιστορίες ατεκμηρίωτες βέβαια αλλά μένουν στην βιβλιογραφία ως απόψεις ενός επιστήμονα που έβαλε το λιθαράκι του για να ανακαλυφθεί ένα δεδομένο το οποίο όμως αργότερα άλλοι θα τελειοποιήσουν ως ανακάλυψη. Οι ασαφής και συχνά λανθασμένες όμως γραφές μυθιστορηματικού τύπου του πρωτεργάτη μιας μετέπειτα ανακάλυψης παραμένουν ως σκουπίδια στην σκέψη φοιτητών ή ακόμη και καθηγητών οι οποίοι με την ατελή γνώση που έχουν επί του αντικειμένου μελέτης τους προσπαθούν να πείσουν ότι η πεποίθησή τους πχ της ανυπαρξίας του θεού έχει βάση.

Κλείνοντας λοιπόν θέλω να πω ότι με το ΤΕΡΑΣΤΙΟ μέγεθος την άγνοιας ακόμη σήμ ερα των επιστημόνων περί σύμπαντος και δημιουργίας αυτού πως μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει την γνώση για να εξηγήσει τα ανεξήγητα, μια γνώση που αποδεδειγμένα δεν κατέχει επαρκώς;;;;; Πως μπορεί να χαρακτηριστεί ως ορθολογιστής αυτός που δεν έχει αποδεχθεί το μέγεθος της αγνοίας του και με ποια κριτήρια η λογική του θα είναι ορθή όταν ούτε ο ίδιος γνωρίζει όλες τις παραμέτρους του θέματος επιστήμης που διαπραγματεύεται;;;;

Σταματώ εδώ λοιπόν αυτές τις σκέψεις με τα ρητορικά αυτά ερωτήματα αφού ο Λακωνισμός μου δεν μου επιτρέπει να φαφλατολογώ για να εισάγω τους αναγνώστες σε μία φαυλοκυκλική λογική από την οποία θα βγουν περισσότερο μπερδεμένοι από όσο ήταν πριν την ανάγνωση αυτών των αράδων όπως θα έπρατταν τα σοφιστάκια της δεκάρας που σήμερα λυμαίνουν έδρες πανεπιστημίων αν και δεν έχουν την απαιτούμενη ταπεινότητα για να διδάξουν την μητέρα των επιστημών που λέγεται…ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ.

Χρόνος… καιρός…τα νέα

Posted in Αταξινόμητα on Μαρτίου 29, 2014 by Γιώργης Χ.Ι.

Ήρθε…καιρός…
Ήρθε…καημός…
αχόρταγος ο χρόνος…

Ήρθαν… λυγμοί…
Ήρθαν…καιροί…
αχόρταγος ο πόνος.

Είναι της μοίρας ο καιρός…
βραχνή η καταιγίδα…
Είναι του χρόνου ο καιρός…
και στείρα η θυρίδα…

Ήρθαν… οι νιες…
ήρθαν…στιγμές…
αγιάτρευτος ο πόνος…

Κι αν η θυρίδα γέμισε…
κι αν ήρθαν πια τα νέα…
ο χρόνος θρέφει τον καημό…
ανθίζει η ορχιδέα…

Το άνθος δεν μαράθηκε…
ο χρόνος το ποτίζει…
και ο καημός είναι καρπός…
όσο ο καιρός γυρίζει.

Εικόνες όνειρα στιγμές…

Posted in Λογοτεχνία και κοινωνικότητα on Μαρτίου 3, 2014 by Γιώργης Χ.Ι.

Εικόνες…όνειρα…στιγμές…
ματιές…γέλια και χάδια…

Εικόνες…δάκρυα…κραυγές…
λυγμοί…κλαυθμοί και χάλια.

Μέσα στον πόνο λύγισες…
μέσα στο δάκρυ…βγήκες…
η ευτυχία χάθηκε…
τα λάθη ήρθαν…σφήκες…

Αναπολείς παλιές στιγμές…
Αναπολείς τα λάθη…
εκείνος πάντα έφταιγε…
για τα δικά σου πάθη…

Ποτέ σου δεν τον ρώτησες…
γιατί;;;; εκείνος φταίει…
τα γέλια σου τα έπνιξες….
αέρας θλίψης πνέει…

Πάλι τα ζάρια έριξες…
τα είδες για εξάρες…
τα ντόρτια σε ξεγέλασαν…
τώρα κοιτάς τις ζάρες…

Τα ντόρτια ήτανε διπλά
διπλές και οι κλωτσιές σου…
νιώθεις τώρα πως γέρασες…
μετράς τις αγκαλιές σου…

Ο πόνος έγινε καημός…
στέγνωσε πια το δάκρυ…
στην άκρη στέκει ο θυμός…
θέριεψε πια στο στάχυ…

Αλώνια τώρα έρχονται…
ωρίμασε ο καρπός του…
το θέρος θέλει δύναμη…
θέλει τις αντοχές του…

Ξέρω πολλά πως έγραψα…
και ποιος θα καταλάβει…
η τρέλα είπιε την ρακί…
και νέο σκούφο ράβει…

Τον σκούφο του θεότρελου…
τον έφαγε ο σκώρος…
η λογική πια σούρωσε…
και θα φυτρώσει σπόρος…

Κι αν δεν με καταλάβατε…
ρίξτε το πια στην τρέλα…
του χωρισμού τα βάσανα…
τα πνίγει νέο…»έλα».

Παίζει ο καιρός με τ’ όνειρο…

Posted in Αταξινόμητα on Φεβρουαρίου 1, 2014 by Γιώργης Χ.Ι.

Απόψε αστράφτει ο ουρανός…κι η γη ταρακουνιέται…
και ένα όνειρο θαρρώ…επάνω μου κρεμιέται…

Το όνειρο ξεράθηκε…και στη στιγμή παγώνει…
το χιόνι έγινε βροχή…κι ο πάγος ασημώνει…

Ασήμωσε με να σου πω…τα μέλλοντα…τα χρόνια…
ο χρόνος έγινε βροχή…και οι στιγμές πια..χιόνια…

Η άσπρη μέρα φάνηκε…μα η ψυχή…κατράμι…
η προσδοκία σύννεφο…και τάμα πια δεν κάμει…

Μαύρη μαυρίλα…αστραπή…βροχή μα και χαλάζι…
η νηνεμία έρχεται…θα φύγει το μαράζι.

Παίζει ο καιρός με τ’ όνειρο…και οι στιγμές…τα πιόνια…
είναι καιρός που χάθηκε…τα θύματα…τα χρόνια.

Ο φαύλος κύκλος

Posted in Στιχομυθίες on Νοεμβρίου 12, 2013 by Γιώργης Χ.Ι.

Κάποιος πήγε και ρώτησε…να μάθει την αλήθεια
μα του ‘παν φίλε μην ρωτάς… θα μάθεις παραμύθια…

Έτσι λοιπόν φιλάρες μου… κι εγώ τώρα ρωτάω…
αλήθεια είπε ψέματα ο ψεύτης και γελάω…

Κάπου εκεί γεννήθηκε… η σπαζοκεφαλιά τους…
τώρα που βλέπουν αρετές…πονάει η κοιλιά τους…

Νόμιζαν πως τους γέλασα…τους είπα τα μεγάλα…
τα ψέματα γεννήθηκαν μέσα σε κούπα γάλα…

Κι αυτοί ευθύς με πίστεψαν…και πήρανε την κούπα…
δοκίμασαν το γάλα της… μα εκείνο βγήκε σούπα…

Μα αφού σου είπα φίλε μου… τα ψέματα μεγάλα…
εσύ γωνία ζήτησες στην στρογγυλή την μπάλα;;;;

Αυτά σας γράφω σήμερα…ναι σήμερα γελάω…
Πήρα μια κούπα…με κρασί…μα ακόμα δεν μεθάω.

Ο φαύλος κύκλος φίλοι μου… στα ψέματα γελάει…
κι ο ψεύτης που τον γέννησε…αλήθεια σας πουλάει.

Είναι αργά…

Posted in Αταξινόμητα on Οκτωβρίου 27, 2013 by Γιώργης Χ.Ι.

Κάποιοι…ψάχνουν ακόμη και ένα μικρό ψεγάδι σε ανθρώπους που είναι κατά πολύ καλύτεροι τους για να τους μειώσουν ή για να τους αρνηθούν σαν άτομα ικανά να συζητήσουν μαζί τους. Άλλοι ψάχνουν ψεγάδια σε ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ που τάχθηκαν ως Ιερείς να υπηρετήσουν τον Θεό που λατρεύουν για να δικαιολογήσουν την άρνησή τους να αποδεχθούν την πίστη του ΑΓΑΘΟΥ ΘΕΟΥ… που ΕΙΝΑΙ ο Τριαδικός Θεός. 

Κάποιοι άλλοι… όντας οι ίδιοι ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΛΑΘΗ και βυθισμένοι σε βούρκο…προσπαθούν απεγνωσμένα να παρασύρουν και άλλους στον πάτο μαζί τους… αυτοί χλευάζουν οτιδήποτε αγαθό για να δικαιολογήσουν ότι μιαρό υπάρχει πάνω τους.

Υπάρχουν όμως και κάποιοι που διδάσκουν ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΙΔΑΞΟΥΝ…
Υπάρχουν κάποιοι που διδάσκονται ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΟΥΝ…
Υπάρχουν όλοι αυτοί που απεγνωσμένα μένουν γαντζωμένοι στην άγνοιά τους…
Υπάρχουν και αυτοί που ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ… αλλά δεν υπάρχει ΚΑΝΕΙΣ πλέον να τους διδάξει… απλά γιατί όταν είχαν την ευκαιρία… είχαν γυρισμένη την πλάτη τους στην ΑΛΗΘΕΙΑ…

Ίσως είναι αργά πλέον…

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 307 ακόμα followers